زمان زیادی از بروز و ظهور اولین بلندمرتبه ها در منطقه 22 نگذشته بود که زمین های اطراف دریاچه ارزشی فوق العاده یافتند و واژه هایی چون ویوی ابدی و چشم انداز دریاچه به دایره واژگان مشاورین و خریداران املاک در این منطقه افزوده شد. در ادامه این روند این منطقه همه روزه شاهد آغاز پروژه ای جدید و تحویل پروژه ای دیگر بود. در این اثنا دسته ای با تحویل واحدهای به بهره برداری رسیده شان به سود رسیده و دسته ای دیگر که اسیر پروژه هایی ناکام شده بودند متضررگردیدند. حال بماند که چه افرادی و به چه میزان در برهم خوردن شیرازه ی زندگی خیل کثیری از خریداران مغموم شده نقش داشتند.

در اینجا لازم است تعریفی از توسعه پایدار ارائه گردد. یک جامعه شهری زمانی به توسعه پایدار دست خواهد یافت که در مدیریت کلان شهری به تمامی شاخصه های لازم جهت تبدیل یک شهر به آرمانشهر توجه شده و تمامی زیرساخت های لازم برای داشتن یک جامعه شهری فراهم گردیده باشد. این زیرساخت ها باید دربرگیرنده مواردی نظیر فرهنگ سازی پایه ای چند سویه، طراحی و تدوین طرح هادی، جانمایی صحیح و منصفانه کاربری ها و امکانات و ملزومات زیربنایی باشند.

در این میان اما منطقه 22 داستان دیگری داشت. این منطقه که در زمانی دور (پیش از انقلاب) با نیت توسعه پایتخت شکل گرفته بود، بدلیل پتانسیل بالای جغرافیای اش که همان پارک چیتگر بود برای مسافران درون شهری و برون شهری تبدیل به تفرجگاهی در حاشیه تهران شده بود. لذا برای رسیدن به جایگاه فعلی اش ناگذیر به عبور از مسیری طولانی و پرگیچ و خم بود.

در سال های پیش از انقلاب این منطقه تازه شکل گرفته در حال پیشرفت و توسعه بود و ساخته شدن دهکده المپیک نیز کمک شایانی به این روند کرد و این منطقه را تبدیل به یکی از پربازدید ترین مناطق پایتخت گردانید. این مهم از چشم برنامه ریزان کلان شهری دور نماند و منجر به طرح احداث دریاچه ای مصنوعی شد. اما حوادث سالهای بعد چون پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی، منجر شد تا این طرح به بوته فراموشی سپرده شود.

تا اینکه طی دهه های اخیر و همزمان با افزایش جمعیت و بحران مسکن، نظر مدیران کلان شهری بعد از مدت ها دوباره به سمت منطقه 22 و پتانسیل های آن معطوف گردید. در نتیجه همین امر بود که طرح احداث دریاچه مجددا در دستور کار قرار گرفته و طی سه سال اجرایی شد.

و براستی احداث دریاچه خلیج فارس نقطه عطفی برای منطقه 22 بود، چرا که بعد از این اتفاق بود که تعاونی های مسکن و ارگان های دولتی روانه این منطقه شده و اقدام به خرید اراضی در این بخش کردند. پس از آن بود که بلند مرتبه ها یکی پس از دیگری در منطقه ایجاد شدند. فرصت هایی طلایی برای سرمایه گذران و سازندگان ایجاد شد. سود حاصله بقدری زیاد بود که در زمانی کوتاه بازار پررونقی از خرید و فروش را ایجاد کرد. دفاتر املاک متعددی در منطقه 22 ایجاد و بازار پیش فروش و نقل و انتقال امتیاز برج های مسکونی و تجاری رونق گرفت.

برج ها یکی پس از دیگری به بهره برداری رسیدند و دفترچه ها تبدیل به اسناد تک برگ مالکیت شدند. و چه خوش اقبال بودند افرادی که ره صد ساله را در زمانی کوتاه طی کردند.

گرچه اکنون بازار خرید و فروش و نقل و انتقالات در منطقه 22 به پر رونقی سال های قبل نیست اما باز هم این منطقه در مقایسه با سایر مناطق تهران شاهد حجم وسیعتری از معاملات است. همچنان  پایتخت به سمت غرب در حال پیشروی است و پروژه های بسیاری در حال ساخت و ساز و پیشرفت هستند. و می توان گفت در حال حاضر آینده منطقه 22 و فرصت های طلایی آن نهفته شده در 3 شهرک چیتگر، شهید خرازی و مروارید شهر است.

و کلام آخر اینکه؛ منطقه 22 همچنان در حال توسعه است. شاید در دورانی نه چندان دور کسی باور نداشت که آب و بیابان توان رسیدن به سود و توسعه را داشته باشد ولی امروز بر همگان واضح و مبرهن است که سود در حاشیه نهفته است.

قطعا برای متقاضیان سرمایه گذاری در این بخش هنوز هم فرصت هست تا با بهره گیری از مشاوران خبره به یک سرمایه گذاری مطمئن و سودآور دست یابند.

نگارنده ؛ بزرگمهر کیانی