با توجه به روند رو به رشد و البته سریع بلند مرتبه سازی در منطقه 22، هرروزه شاهد ظهور برج هایی جدید در این منطقه هستیم که از غرب و شرق دریاچه در حال پیش روی هستند و رفته رفته با این سوال مواجه می شویم که آیا سرمایه گذاری دریک آپارتمان در میان چندین هزار آپارتمان منطقه 22 که در حال افزایش نیز هستند منطقی بنظر میرسد یا خیر؟

آیا چندین سال دیگر که فرد سرمایه گذار آپارتمان خود را در یکی از این برج های در حال افزایش تحویل خواهد گرفت، سود منطقی کسب خواهد کرد و یا حتی تمایلی برای اجاره از سوی متقاضیان وجود خواهد داشت؟ و ده ها سوال دیگر از این دست که نشان از نگرانی سرمایه گذارانی دارد که می ترسند تب و تاب ملک تا چند سال دیگر فروکش کرده و سرمایه شان بدون رشد باقی مانده و یا حتی با نگاهی بدبینانه تر اینکه نتوانند سرمایه شان را نقد کنند.

در ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که 90 درصد از برج های منطقه 22 توسط تعاونی های ارگانی و سازمانی ساخته شده و یا در حال ساختند و در نتیجه تمامی این واحدها مالک دارند و خالی نیستند که با تقاضای فروش برای آنها بازار اشباع شده و قیمت ها شکسته شوند. به گونه ای که سرمایه گذاران متضرر شده و خریداری برای ملک آنها وجود نداشته باشد. چرا که بیشتر مالکین قصد سکونت در واحد خود را دارند و فروشنده نیستند.

در ثانی در برنامه ریزی های کلان شهری  قطعا به این نکته توجه شده است که این حجم برج در منطقه ای نظیر چیتگر چگونه باید باشد تا هم گنجایش منطقه در نظر گرفته شده و هم روند پیشرفت به گونه ای باشد تا نظم منطقه و قیمت ها دچار اختلال نگردد.

برنامه ریزی ها برای منطقه 22 از ابتدا با قصد توسعه و گسترش تهران بوده است، لذا بهترین فرصت و موقعیت برای سرمایه گذاری ملکی نیز همین منطقه می باشد. تنها کافیست فرد با فوت و فن بازار ملک آشنایی داشته باشد و زمان صحیح برای خرید و فروش را بدانید. بعنوان مثال، زمانی که یک برج از حالت پیش فروش خارج شده و واحدها انتخاب و به اعضا تحویل داده شده است دیگر زمان مناسبی برای خرید و فروش نیست. چراکه اعضایی که از ابتدا نه به قصد سکونت و صرفا جهت سرمایه گذاری وارد پروژه شده بودند، اکنون پس از مدتها انتظار که واحد ها از حالت امتیازی خارج شده اند، قصد خروج از پروژه و کسب سود و فروش نقدی دارند. این افراد دارای توهمی از قیمت هستند و انتظار دارند سود تمام سالهایی که پولشان را در پروژه نگه داشته اند را از محل فروش واحدشان بدست آورند. بنابراین قیمت هایی که مدنظر دارند معمولا به دور از واقعیت بازار است و خریداران را در لاک دفاعی فرو می برد.

اما زمان مناسب برای خرید یک برج نوساز دقیقا 6 ماه پس از تحویل پروژه است، چرا که تمامی فروشندگان به بازار سرازیر شده اند و قیمت ها شکسته شده است. در این زمان بدلیل تعداد زیاد فروشندگان در بازار تعادل به نفع خریدار برقرار شده و عرضه بیش از تقاضا می باشد. در چنین حالتی خریدار می تواند با فراغ بال گزینه مطلوب خویش را از میان گزینه های بیشمار روی میز انتخاب کرده و به راحتی به فروشندگانی که قیمتی بالاتر از عرف بازار می دهند «نه» بگوید.

البته این زمان زیاد طولانی نیست و با فروخته شدن واحدهای فروشندگان واقعی و پس از گذشت حدودا یکسال از تحویل پروژه، دوباره چرخه عرضه و تقاضا متعادل شده و قیمت ها به عرف منطقه نزدیکتر می شود. قطعا خریداران آگاه خریدشان را تا این زمان به تعویق نمی اندازند و در همان زمان طلایی خرید خود را انجام می دهند.

در نهایت باید این نکته مهم را دوباره متذکر شد که منطقه 22 همچنان منطقه فرصت های طلایی و یکی از بهترین گزینه ها در زمینه سرمایه گذاری های ملکی در پایتخت است و هرگز حالتی پیش نخواهد آمد که سرمایه گذاری و پیش خرید در این منطقه سودآور نبوده و ارزش سرمایه گذاری نداشته باشد.

نگارنده ؛ بزرگمهر کیانی