از آرتمیس چه میدانید؟

آرتمیس یا همان کشتی فرصت ها بدون شک یکی از بنام ترین پروژه های منطقه 22 می باشد. یک مجتمع تجاری – اداری در چندین طبقه در ساحل شمالی دریاچه که افراد با کمترین میزان سرمایه – در حدود 2 میلیون تومان – قادر به خرید برگه های سهامی آن بودند.

آرتمیس در زمینی به مساحت 30 هزار مترمربع با زیربنای 365 هزار متر مربع احداث شده است. این مجتمع در قالب 6 برج در نظر گرفته شده است. 4 طبقه نخست هر یک از این برج ها تجاری بوده و بقیه طبقات مختص واحدهای اداری می باشند. بلندترین برج 32 طبقه و کوتاهترین آنها 25 طبقه است. پارکینگ این برج ها در 7 طبقه منفی در نظر گرفته شده اند.

اتحادیه تعاونی های نمونه رسا که مجموعه ای متشکل از 21 تعاونی می باشد کار ساخت این پروژه را برعهده گرفت. از جمله موارد موفق و شناخته شده در رزومه این تعاونی ها می توان به برج های پارسیا (دقیقا پشت مجتمع آرتمیس) و شهرک نمونه واقع در شمال بزرگراه خرازی اشاره کرد.

در حقیقت قرار بر این بود که  برج های مسکونی رسا یا همان مجتمع پارسیا دید دریاچه داشته باشند اما در زمان ساخت پروژه و به ویژه زمان اتمام کار، تعاونی های سازنده به ارزش واقعی زمین های جلوی مجتمع پارسیا واقف شده و تصمیم به ساخت مجتمعی تجاری – اداری در رینگ اول دریاچه گرفتند.

 برای حل مشکل واحدهایی که آرتمیس دید آنها به دریاچه را کور می کرد تصمیم بر آن شد تا تمام اعضایی که در برج های پارسیا واحد داشتند را بدون دریافت هزینه در آرتمیس شریک کنند. بدین ترتیب که تعاونی ها اعلام کردند اعضای برج های پارسیا روی واحد هایشان سهام تجاری – اداری نیز دارند. و بدین ترتیب بود که به مالکین هر واحد، 20 متر سهام تجاری و 40 متر سهام اداری بصورت رایگان اختصاص داده شد.  با در نظر گرفتن شرایط پیش آمده مالکین واحدهای پارسیا نه تنها از گرفته شدن دیدشان به دریاچه ناراضی نبودند بلکه از شرایط پیش آمده بسیار هم خرسند شدند.

متراژ های مجتمع آرتمیس به دوبخش تقسیم شدند. بخش اول عددی از مجتمع می باشد که جهت فروش آزاد در نظر گرفته شد و بخش دوم که مابقی متراژ را تشکیل میدهد سهامی بود مختص سهامداران. برگه های سهام منتشر شده برای این بخش در بازار خرید و فروش می شود. در ابتدا این برگه های سهام شامل 2 متر تجاری و 4 متر اداری می شد اما کمی بعد برگه ها تفکیک شده و بصورت اوراق یک متری در آمدند. بدین معنا که هریک از این اوراق شامل یک متر سهام آرتمیس بودند، حال یا بصورت اداری و یا به شکل تجاری. بر این مبنا که به ازای هر برگه ی یک متری سهام، یک متر واحد تحویل فرد دارنده سهام می شد و اگر دارندگان اوراق می توانستند برگه های سهامداری خود را تا زمان تحویل پروژه به حدنصاب برسانند می توانستند براساس اولویتی که تعاونی بر پایه خوش حسابی در پرداخت اقساط در نظر گرفته بود واحد خود را انتخاب کنند.

حد نصاب برای واحدهای تجاری حداقل 20 متر و برای واحدهای اداری حداقل 45 متر بود.

شیوه خرید اوراق نیز بدین گونه بود که برای مثال، برای خرید یک متر تجاری خریدار می بایست مبلغی را بعنوان پیش پرداخت به فروشنده پرداخت کرده – برگه های تجاری در بالاترین نرخ خود به حدود 12 میلیون تومان رسیدند – و تا زمان تحویل نیز هر دو ماه یکبار مبلغی در حدود 250 هزار تومان به تعاونی قسط پرداخت می کرد.

این روند همچنان ادامه داشت تا اینکه در سال 95 که موعد تحویل پروژه بود اتحادیه نتوانست به تعهداتش عمل کند و  پروژه همچنان در مرحله اسکلت باقی ماند. در نتیجه برگه های سهام تبدیل شدند به اوراق مشارکت در ساخت. به این ترتیب که فردی که دارای 20 برگه تجاری بود بجای اینکه 20 مغازه تحویل بگیرد تنها سود اوراق خود را دریافت کرده و 20 برگه، تنها بخشی از مغازه مورد نظر وی بود و می بایست برای باقیمانده قیمت مغازه خود پول پرداخت می کرد.

درست در همین زمان بود که تراژدی آرتمیس آغاز شد. سهامداران از روند سریع کاهش قیمت اوراق سهام خود دچار شوکی عظیم شده بودند. میزان افت قیمت برگه های سهام به حدی بود که تقریبا قیمت برگه ها به میزان واریزی رسیدند و در این حالت هیچکس خریدار سهام آرتمیس نبود و این امر، پرداخت اقساط را برای دارندگان اوراق سخت تر کرده بود.

اما این رکود، زمان زیادی به طول نیانجامید. اتحادیه در اسفند ماه 95 اتحادیه طرح فازبندی پروژه و تقسیم اعضا را کلید زد. بدین صورت که پروژه با توجه به میزان پیشرفت به 3 فاز تقسیم شد و اعضا نیز بر اساس میزان خوش حسابی شان در اولویت پرداخت ها و اقساط بین فاز ها تقسیم شدند.

 سه مرحله به شرح زیر می باشد؛

1. جمع آوری برگه های سهام که در اختیار اعضا بود

تعاونی طی یک فراخوان اعضا را تشویق به مشارکت در ساخت پروژه کرد و طی قراردادی که با هریک از اعضا منعقد شد هر کدام از طرفین تعهداتی را پذیرفتند که بر مبنای آن میزان اقساط پرداختی و مبلغ آن افزایش یافته و در ازای آن تعاونی نیز ملزم گردید تا واحد جانمایی شده که توسط عضو انتخاب شده بود طبق تاریخی مقرر تحویل دهد. مدت زمان اجرا و اتمام فاز های سه گانه به شرح ذیل بود:

فاز 1 ؛

• مرحله 1 (قطعه 2) ؛ 28/12/96
• مرحله 2 (قطعه 3) ؛ 30/6/97

فاز 2 ؛

• (قطعه 4) ؛ 30/9/98

فاز 3؛       

• (قطعات 1و5) ؛ 28/12/99

2. فاز بندی ساخت پروژه ؛

فاز بندی مصوب پروژه به صورتی که در تصویر زیر قابل مشاهده است مصوب و قابل اجرا گردید.

3. امتیاز بندی اعضا؛

اولویت بندی اعضا براساس واریزهای پرداختی و خوش حسابی شان در پرداخت اقساط تعیین گردید، به نحوی که بر اساس اولویت در فازبندی هایی که مجاز به انتخابش شده بودند شرکت کرده و با تعاونی قرار داد امضا کردند.

اجرای طرح فاز بندی در اندک زمانی توانست اعضا را از بلاتکلیفی خارج کرده و منجر به رشد قیمت برگه های سهام آرتمیس گردد.

در نهایت اعضای آرتمیس پس از طی دوره ای پر فراز و نشیب و رکودی چندساله دوباره به آینده این پروژه امیدوار شدند تا در نهایت بتوانند سود حاصل از سرمایه گذاری در این پروژه را کسب کنند.

نگارنده ؛ بزرگمهر کیانی